0

Gelukkig Nieuwjaar

Je neemt het je voor
elk jaar, nog voor twaalf, sneuvelt het eerste
soms een glas, soms een bord
maar we lachen erom

Dit jaar wordt anders
we kijken nog om
naar wie achter ons stond
toen we vielen en struikelden
huppelden, dansten
en vooruit
wie er staat, met de armen geopend
of de armen gekruist

Soms val je te vaak, is er niets meer te vangen
soms is jouw muziek, niet meer van deze tijd

Je neemt je voor
elk jaar weer
Zodat je er achter kunt komen
dat wat was gewoon is en dat wat is ook mag zijn

Het zijn slechts nummers en uren
niets op een leven
Gelukkig nieuwjaar
Niets is hetzelfde, maar ook niets is er anders

Enkel voor hen, die van de nummertjes zijn
maar voor hen,
is geen seconde gelijk.

Advertenties
0

Donker

Ik liep naar huis
hoewel ik het wel graag de schermer wilde noemen
was het eigenlijk zo donker dat ik normaal allang zou slapen
Er raast nog wel verkeer
te snel want verder is er niemand
en verderop laat een hond een man uit
Ik vraag me af wie hier de weg bepaalt
waar gaat iedereen heen
wie is onderweg naar waar
een huis dat lokt of een verdwaald konijn
-ik weet niet misschien slapen zij ook-
De man groet mij
zij hoed haast tot zijn slapen
de hond niet, die wil voort
draait zich dan toch nog om
de neus in mijn kruis gedrukt waarna een zachte zucht de man ontsnapt
Waarna de reis verder trekt en ik de straat in loop
mijn huis lokt
de lichten branden nog
er is wel iemand thuis maar ik niet
een gesmoorde kreet
ik vrees een konijn
terwijl ik de sleutel tegen het slot houd
en de voordeur open glijdt

Wat ben je laat
het is al donker
Het was niet ver
Ik wist de weg

0

Verdwaald

Ik dacht dat ik verdwaald was
maar ik wist het ook niet zeker
Immers was ik hier
ooit al eens geweest
zo tussen niks en alles
of een beetje en heel veel
Vol twijfel en dan dwalend tot ik nergens uit kon komen
Ik zocht de weg of een richting
ergens zekerheid en rust
zo verdwaald was ik al eerder
en toen was er ook geen weg terug
Het gaat door
totdat het doodloopt
het loopt dood
als het niet meer gaat
Ik ben verdwaald dat weet ik zeker
maar hier wil ik wel zijn.

0

Tijd

Hoe bijzonder als de tijd werkelijk zo fictief zou zijn als zij lijkt.

Hoewel niets haar kan binden
kan vangen
of breken
zij ongrijpbaar is als lucht
en zelf minder
tussen je vingers niet te beroeren
zo glijdt zij onmerkbaar
tot in vergetelheid.

Het is enkel besef
en zelfs dat is betrekkelijk

Er is niets zo definitief als tijd.

Het maakt dat iets stopt
te vroeg, of te laat komt
alles kent tijd
nog zonder te benoemen
heeft alles een moment.

Zelfs wie leeft zonder klok of horloge
Wie geen uren of minuten telt
zelfs voor hen komt de tijd
Tijd om te gaan
of tijd om te kunnen blijven
tijdloosheid is een berustende leugen.

Uiteindelijk sterft alles
als het tijd is.

0

De weg

Waar zullen we heen gaan
als nergens geen optie meer is
Slechts richting iets
altijd verdwaalt
Hoe weet je de weg
als er geen weg meer is
en zelfs geen weg terug
waar ga je dan heen
Wat gaan we doen
als niets geen optie meer is
En iets enkel bestaat uit loze woorden
Hoe vind je richting
als je niet weet
waar we heen gaan
Waar zullen we heen gaan
wie weet de weg
of eigenlijk
wie durft de weg te weten?

0

Duizend dingen doekje

Ik zou je poetsen
met zo’n duizend dingen doekje
Veeg veeg veeg
gewoon je zonden weg
Maar niet de glimlach om de mopjes
of de glinstering van het stout
niet dat ene kleine randje
Waarom ik van je houd
niet je dansjes op de grenzen
van het kan misschien net niet
Of de buien van de twijfel
de tranen van het verdriet

Niet de keuze die je maakte
die niet juist bleek te zijn
Eigenlijk is zo’n doekje
voor duizend dingen best wel klein
Maar ik veeg veeg veeg
geen zonde
van je handen of gezicht
er is weinig weg te poetsen
voor wie kijkt in het juiste licht
Soms wat zon op donkere dagen
maan voor de subtiliteit
maar als ik poets op wie jij bent
dan ben ik jou, uiteindelijk kwijt.

0

Dit is het

Als je in de vroege morgen, je warme zoenen
op m’n wangen drukt
omdat je gaat
terwijl het donker je nog omhult
Je nog een keer terugkomt
en even in m’n bed glijdt
met alles aan
behalve schoenen
-natuurlijk-

Waarna ik mijn hoofd
nog heel even in jouw kussen druk
de laatste minuten
todat de wekker
die mij onherroepelijk ook uit bed stuurt

werk, werk, werk

Dan twijfel ik niet
dit is het